ဟဒီးစ္ေတာ္ တစ္ရပ္လာရွိေတာ္မူသည္......................

အသင္တို႔အလ်င္ ေခတ္တစ္ခု၌ လူပုဂၢိဳလ္သံုးဦးရွိခဲ့သည္။ ၎တို႔သံုးဦးသား အတူတကြ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ (ဤသို႔သြားရင္း ညေရာက္လာေသာအခါ) စခန္းက် တည္းခိုရန္အတြက္ ဂူတစ္ဂူထဲသို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခိုက္တြင္ ေတာင္ေပၚမွ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးတစ္ခု ေလ်ာက်လာျပီး ဂူ၀အား ပိတ္ဆို႔သြားခဲ့ေလသည္။ ဤအေျခအေနကို ၾကည့္ျပီး ၎တို႔သံုးဦးသည္ ဤေက်ာက္ဖ်ာၾကီး ပိတ္ဆို႔ခံေနရမႈမွ လြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ မိမိတို႔ အသီးသီး ျပဳခဲ့ၾကေသာ ေကာင္းမႈမ်ားကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ထံ ဒိုအာ (ဆုမြန္) ေတာင္းၾကရန္ တိုင္ပင္ၾကၿပီးေနာက္ မိမိတို႔ျပဳခဲ့ၾကေသာ ေကာင္းမႈမ်ားကို တင္ျပတိုင္တည္၍ ဆုမြန္ေတာင္းခံၾကေလေတာ့သည္။ ◘ ၎တို႔အထဲမွ တစ္ဦးသည္... (အိုအလႅာဟ္) (အရွင္ျမတ္သိေတာ္မူပါသည္။) ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး၏ မိဘႏွစ္ပါးသည္ အသက္အရြယ္ အိုမင္းရင့္ေရာ္ေနပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ မည္သည့္အခါမွ် ဤမိဘႏွစ္ဦးထက္ဦး၍ မိမိ မိသားစုႏွင့္ အေစမ်ားကို ျခံမွထြက္သည့္ ႏုိ႔မ်ားကို မတိုက္ခဲ့ပါ။ တစ္ေန႔တြင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ပစၥည္းတစ္ခုကို ရွာေဖြရင္း အေ၀းသို႔ ထြက္သြားခဲ့ရပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး အိမ္ျပန္ေရာက္လာေသာအခါ မိဘႏွစ္ပါးစလံုးမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကၿပီျဖစ္ပါသည္။ ဤသည္ကို မသိရွိဘဲ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ မိဘႏွစ္ပါး ေသာက္သံုးရန္ ႏုိ႔မ်ားညႇစ္၍ ယူလာမိေသာအခါ မိဘတို႔မွာ အိပ္ေမာက်ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးကလည္း မိဘတို႔အား မႏႈိးရက္သည္သာမက မိဘတို႔မေသာက္သံုးမီအလ်င္ မိသားစုႏွင့္ အေစခံမ်ားကို တိုက္ရန္လည္း ဆႏၵမရွိျခင္းေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ဤႏုိ႔ခြက္ကိုကိုင္ကာ မိဘတို႔၏ ေခါင္းရင္းဘက္တြင္ရပ္ၿပီး မိဘႏွစ္ပါး ႏုိးထမည့္ အခ်ိန္ထိ ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ရာ နံနက္ မိုးလင္းသည့္အခါမွသာ မိဘႏွစ္ပါး ႏုိးထလာခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုအခါမွ ညကမေသာက္ရေသးဘဲ ရွိေနေသာႏုိ႔မ်ားကို မိမိ၏မိဘႏွစ္ပါးအား တိုက္ေကြ်းခဲ့ပါသည္။ “အိုအရွင္ျမတ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ဤအခ်င္းအရာအား အရွင္ျမတ္ ေက်ႏွပ္ႏွစ္သက္ေစရန္အတြက္သာ ရည္စူး၍ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ရပါသည္။ ဤသစၥာစကား မွန္ကန္ပါက ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးတို႔အား ဤေက်ာက္ဖ်ာ ပိတ္ဆို႔ခံရမႈေၾကာင့္ ခံစားေနရေသာဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူပါ”ဟု တိုင္တည္ ဒိုအာ ဆုမြန္ ျပဳေလသည္။ ဤဆုမြန္ေၾကာင့္ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးသည္ အနည္းငယ္ ပြင့္ဟသြားခဲ့ေသာ္လည္း အျပင္သို႔ ထြက္ႏုိင္ေလာက္သည္အထိေတာ့ ပြင့္မလာခဲ့ေပ။ ◘ ဒုတိယ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း... အိုအရွင္ျမတ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ဦးေလး၏သမီး (တစ္၀မ္းကြဲညီမ)အား လြန္စြာ ခ်စ္ျမတ္ႏုိးခဲ့မိပါသည္။ (တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ၌) ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ မိမိ၏ကိေလသာဆႏၵအား ျဖည့္ဆည္းရန္အတြက္ ဆႏၵစိတ္ ျပင္းျပခဲ့ေသာ္လည္း သူမသည္ အခြင့္အေရးမေပးခဲ့ပါ။ သို႔ရာတြင္ တစ္ၾကိမ္ေသာအခါ၌ မိုးေခါင္ေရရွား ကပ္ဆိုက္ ေရာက္လာေလရာ သူမသည္ စီးပြားေရး မေျပလည္မႈေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးထံသို႔ အကူညီေတာင္းရန္ အေျခအေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာ ေလေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးကလည္း သူမအား ေရႊဒဂါး(၁၂၀)ေပးရန္အတြက္ အေဖာ္မပါဘဲ တစ္ဦးတည္းလာရန္ ေျပာလိုက္မိပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားခဲ့ေသာ အခြင့္အေရးမွာ ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့ျပီျဖစ္၍ သူမသည္ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး၏ လက္ခုပ္ထဲ၌ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးျပဳသမွ် ႏုရေတာ့မည္အေျခအေန ျဖစ္လာခဲ့ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ မိမိစိတ္ဆႏၵအား ျဖည့္ဆည္းရန္ ျပင္ဆင္လိုက္စဥ္ သူမက အသင္သည္ က်မ၏ အပ်ိဳရည္ကို မတရား မသမာေသာနည္းလမ္းျဖင့္ ေခ်ဖ်က္ပစ္ရန္ မလုပ္ေဆာင္သင့္ပါ။ အသင့္အတြက္ ဟလာလ္ (တရားေတာ္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္) မဟုတ္ဟု ေျပာျပလိုပါသည္။ သာသနာေတာ္က တားျမစ္ထားသည့္ ကာေမသုမိစၧာစာရကံအား မည္သည့္အေျခအေနပင္ျဖစ္ေနျဖစ္ေန က်ဴးလြန္သူကို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္က လြန္စြာ မုန္းတီးေတာ္မူၿပီး အမ်က္ေတာ္ စူးျခပါလိမ့္မည္ဟု သူမက ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။ (ဤစကားကိုၾကားျပီး) ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ (စိတ္ေကာင္းသတိျပန္၀င္လာၿပီး) သူမအနီးမွ ခြဲခြာလိုက္သည္သာမက ေရႊဒဂၤါးမ်ားကိုလည္း အၿပီးအပိုင္ ေပးလိုက္ၿပီး ျပန္၍ မေတာင္းယူေတာ့ဘဲ သူမအား လြတ္ေျမာက္ခြင့္ ေပးလိုက္ပါသည္။ “အိုအရွင္ျမတ္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤအမႈကိစၥကို အရွင္ျမတ္ ေက်ႏွပ္ႏွစ္သက္ေစရန္အတြက္ မေကာင္းမႈအား စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤသစၥာစကား မွန္ကန္ပါမူ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးတို႔အား ခံစားေနရသည့္ဒုကၡေဘးမွ လြတ္ေျမာက္မႈ ျပဳေပးေတာ္မူပါ”ဟု ဒိုအာ ဆုမြန္ ျပဳေလသည္။ ထိုအခါ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးမွာ အနည္းငယ္ထပ္၍ ပြင့္ဟသြားခဲ့ျပန္သည္။ သို႔တိုင္ေအာင္လည္း ၄င္းတို႔သံုးဦးမွာ အျပင္သို႔မထြက္ႏုိင္ေသးေခ်။ ◘ တတိယပုဂၢိဳလ္ကလည္း... အိုအရွင္ျမတ္အလႅာဟ္ ၀န္ထမ္းအခ်ဳိ႕ကို ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး ငွားရမ္းေစခိုင္းခဲ့ပါသည္။ ျပီးေနာက္ လုပ္အားခမ်ားကိုလည္း ေခၽြးမေျခာက္မီပင္ ၎တို႔ေက်နပ္ေအာင္ ေပးေခ်ခဲ့ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးမွာမူ မိမိလုပ္အားခကိုမယူဘဲ ထြက္သြားၿပီးေနာက္ပိုင္း ကာလတာရွည္ အဆက္အသြယ္ ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ဤလုပ္အားခေငြတို႔ကို လုပ္ငန္းတစ္ခုတြင္ ရင္းႏွီးျမႇပ္ႏွံ၍ လုပ္ကိုင္ခဲ့ရာ အျမတ္အစြန္းမ်ားစြာ တိုးပြားခဲ့ပါသည္။ အခ်ိန္ကာလအေတာ္ၾကာေသာအခါ တစ္ေန႔ ထို ၀န္ထမ္းသည္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးထံသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီး “အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ရဲ႕ေက်းကၽြန္ပီသစြာျဖင့္ က်ေနာ့္အား ယခင္က ရရန္ရွိေသာ က်ေနာ္၏ လုပ္အားခေငြကိုေပးပါ”ဟု ေတာင္းရာ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးကလည္း ယခု အသင္ျမင္ေနရေသာ၀န္ထမ္းမ်ား၊ ကုလားအုတ္မ်ား၊ ႏြားမ်ား၊ ဆိတ္မ်ားအားလံုးသည္ အသင္၏ လုပ္အားခပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အသင္ ယူေဆာင္သြားႏိုင္ပါတယ္လို႔ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ထိုအခါ ယင္း၀န္ထမ္းက အိုသူေဌးမင္း က်ေနာ့္အား မက်ီစယ္ပါႏွင့္ဟုဆိုရာ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးကလည္း က်ီဆယ္ေနျခင္းမဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ၎ရရွိမည့္ လုပ္အားခအား မယူေဆာင္သြားျခင္းေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏံွ၍ စီးပြားေထာင္ေပးခဲ့ၿပီး ထိုစီးပြားမွ ယခုလို တိုးပြားလာျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဤအရာအားလံုးသည္ သူ၏ပိုင္ဆိုင္မႈ အမွန္ပင္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ က်ီစယ္ျခင္းမဟုတ္ပါေၾကာင္း သေဘာေပါက္ နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ေနသည့္ ယင္း၀န္ထမ္းသည္ ၎၏ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို တစ္ခုမွ ခ်န္မထားဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ အကုန္ယူေဆာင္၍ ျပန္သြားခဲ့ပါသည္။ “အို အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ အကယ္၍ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးသည္ ဤအမႈကိစၥကို အရွင္ျမတ္ေက်နပ္ႏွစ္သက္ေစရန္ အတြက္သာ ရည္စူး၍ ျပဳက်င့္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ မွန္ကန္သည့္သစၥာစကားျဖစ္ပါက ကြ်ုန္ေတာ္မ်ဳိးတို႔အား ဤခံစားေနရေသာ ေဘးဒုကၡမွ ကယ္မေတာ္မူပါ”ဟု ဒိုအာ ဆုမြန္ ျပဳရာ ေက်ာက္ဖ်ာၾကီးမွာ လံုး၀ေရြ႕လ်ား သြားခဲ့ေလေတာ့သည္။ ဂူအ၀လည္း ပြင့္သြားခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၄င္းပုဂၢိဳလ္သံုးဦးစလံုးသည္ ဂူအျပင္ဘက္သို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ ထြက္လာခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ လိုရာခရီးသို႔ ဆက္သြားၾကေလေတာ့သည္ဟု တမန္ေတာ္ မိုဟမၼဒ္ صلي الله عليه وسلم က မိန္႔ၾကားခဲ့သည္ကို ဗုခါရီဟဒီးဆ္က်မ္းတြင္ ေဖာ္ျပထားေပသည္။ ဤဟဒီးဆ္ကို ဆင့္ျပန္ခဲ့သူမွာ တပည့္သာ၀ကႀကီး အဗ္ဒြလႅာဟ္ဗင္န္အုမရ္ رضي الله عنه ျဖစ္ပါသည္။ ဤဟဒီးဆ္ကို ဉာဏ္မီသေလာက္ သံုးသပ္ရမည္ဆိုေသာ္ သစၥာတရားသည္ လူတိုင္းအတြက္ အသက္ကယ္ေဆး ျဖစ္သည္။ ကတိသစၥာတည္ေသာ အခါ၀ယ္ ႏြယ္ျမတ္သစ္ပင္ ေဆးဖက္၀င္၏ ဟူေသာ ျမန္မာစကားပံုပင္ ရွိေပေသးသည္။ တဖန္ မိဘမ်ားအား ဦးထိပ္ထားဖို႔ အစၥလာမ္ဘာသာက သြန္သင္ထားျခင္းကို ျပသထားေပသည္။ မိဘႏွစ္ပါးအား ခ်စ္ခင္ ရိုေသ ျပဳစုတတ္သူျဖစ္ပါက အသက္ေဘးႏွင့္ ၾကံဳရသည့္အခါ မိဘႏွစ္ပါးအား အေၾကာင္းခံ၍ အသက္ေဘး ကပင္ လြတ္ေျမာက္သည့္ လက္ေတြ႕အက်ိဳးမ်ားရွိေၾကာင္း ျပဆိုထားေပသည္။ ေလာကတြင္ လူသားတိုင္း တပ္မက္ၾကသည့္ ကာမ ကိေလသာအား ေစာင့္ထိန္းရန္ ျပဆိုထားျခင္းကိုလည္း ျမင္ေတြ႔ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ အစၥလာမ္ဘာသာတြင္ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ က်ဴးလြန္ျခင္းအား တင္းက်ပ္စြာ ပိတ္ပင္ထားသည္။ က်ဴးလြန္သူကိုလည္း ျပင္းထန္သည့္ျပစ္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ဖို႔ ျပဌာန္းထားသည္။ မိမိစိတ္ဆႏၵအား မလြန္ဆန္ႏိုင္ေတာ့ပါက တရား၀င္ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကရန္ကိုလည္း အေလးအနက္ တိုက္တြန္းထားေပသည္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ့ မိမိလက္ေအာက္ငယ္သားမ်ား၊ မိမိ၀န္ထမ္းမ်ားအေပၚ မိသားစုစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ဆက္ဆံၾကရမည္။ ၾကင္နာသနားတတ္ရမည္။ စာနာေထာက္ထားတတ္ရမည္။ ေက်ာသား ရင္သား မခြဲျခားဘဲ တေျပးညီ ဆက္ဆံရမည္။ လူတိုင္း၏ ရပိုင္ခြင့္ကို တိက်စြာ ေပးဆပ္ရမည္။ လိမ္လည္ျခင္း၊ လွည့္ဖ်ားျခင္း မျပဳရဟူေသာ အစၥလာမ့္အေျခခံ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားအား အထက္ပါ ဟဒီးဆ္တြင္ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ၎အျပင္ ဟဒီးဆ္ေတာ္အရ သိရသည္မွာ မြတ္စလင္မ္မ်ားသည္ အစဥ္အျမဲ ကိုယ္က်င့္တရားျပည့္စံုစြာျဖင့္ ေနထိုင္က်င့္ ေဆာက္တည္ဖို႔ လိုအပ္မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ျပဳလုပ္သမွ် ေကာင္းမႈတိုင္းသည္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ ႏွစ္သက္ဖို႔ဆိုသည္ကိုသာ ဦးထိပ္ပန္ဆင္ထားရေပမည္။ အေရးကိစၥၾကံဳလာသည့္အခါတိုင္းတြင္လည္း အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ကိုသာ အားကိုးရေပမည္။ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ထံေတာ္တြင္သာ ေတာင္းဆိုၾကရေပမည္။ မိမိသည္ ေကာင္းမႈမ်ားကို အရွင္ျမတ္ႏွစ္သက္ရန္ရည္စူး၍ လုပ္ခဲ့မည္ဆိုပါက အေရးၾကံဳလာပါက မုခ်ဧကန္ အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ထံမွ အကူအညီေတာင္းခံႏိုင္ၿပီး အရွင္ျမတ္ကလည္း ေသခ်ာေပါက္ ကူညီေထာက္ပံ့လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းမ်ားအား ဤဟဒီးဆ္အရ ျမင္ေတြ႕ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။ ♦ မွတ္ခ်က္ ♦ ဟဒီးဆ္ေတာ္မ်ားသည္ လြန္စြာ က်ယ္ျပန္႔နက္နဲလွပါသည္။ သာမန္လူသားဉာဏ္ျဖင့္ လိုက္မီႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ၀န္ခံအပ္ပါသည္။ အမွားမ်ား ပါရွိခဲ့မည္ဆိုပါက အျပဳသေဘာေဆာင္၍ ေစတနာျဖင့္ ေထာက္ျပျခင္းကို ႀကိဳဆိုေနပါတယ္။